Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Ο Μάρτης και η Μάνα του- ποίημα

 Ο Μάρτης και η μάνα του
Ρίτα Μπούμη-Παπά


Τον γνωρίζετε τον  Μάρτη


 τον τρελό   και τον αντάρτη;





 Ξημερώνει 


                                     και  βραδιάζει





κι  εκατό γνώμες αλλάζει.




Βάζει η μάνα του  μπουγάδα,




σχοινί  δένει στη λιακάδα,

τα  σεντόνια της     ν’ απλώσει,



μια χαρά    να  τα στεγνώσει






Νά που ο   Μάρτης μετανιώνει 


και τα   σύννεφα μαζώνει

 και να μάσει η μάνα   τρέχει



τα σεντόνια, γιατί βρέχει!






Νά ο   ήλιος σε λιγάκι,



φύσηξε το   βοριαδάκι,


κι η φτωχή γυναίκα μόνη 


τα σεντόνια ξαναπλώνει.  






Μια   βροντή κι ο ήλιος χάθη 


μες στης   συννεφιάς τα βάθη,




ποποπό, τι άγρια   μπόρα!  
 ρίχνει και  χαλάζι τώρα.







Ώς το  βράδυ φορές 10 δέκα 


 άπλωσε η φτωχή  γυναίκα  


 την  μπουγάδα, κι όρκο δίνει


Μάρτη να μην  ξαναπλύνει...




Τον γνωρίζετε το Μάρτη,
τον τρελό και τον αντάρτη;
Ξημερώνει και βραδιάζει
κι εκατό γνώμες αλλάζει.

Βάζει η μάνα του μπουγάδα,
σχοινί δένει στη λιακάδα,
τα σεντόνια της ν’ απλώσει,
μια χαρά να τα στεγνώσει.

Νά που ο Μάρτης μετανιώνει
και τα σύννεφα μαζώνει
και να μάσει η μάνα τρέχει
τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

Νά ο ήλιος σε λιγάκι,
φύσηξε το βοριαδάκι,
κι η φτωχή γυναίκα μόνη
τα σεντόνια ξαναπλώνει.

Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη
μες στης συννεφιάς τα βάθη,
ρίχνει και χαλάζι τώρα,
ποποπό, τι άγρια μπόρα!

Ώς το βράδυ φορές δέκα
άπλωσε η φτωχή γυναίκα
την μπουγάδα, κι όρκο δίνει
Μάρτη να μην ξαναπλύνει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου